2008/05/28

Bi egun ta erdi, besterik ez!!



Hona hemen nire "fans"entzako Italiako azken argazkia. Hau, Firenzeko Miguel Angelo Piazzatik ateratakoa da. Firenze inguruan dagoen mendixka bat da eta handik hiri osoa ikus daiteke, Bilboko Artxanda modukoa.

Jadanik, maleta erdi prestatuta eta erosketa gehienak eginda, tutto bene.

Eneeeeeeeeeee, zelako zorabioaaaaaaaaaaa! Etxera joan nahi duuuuuuuuut! Bueno, ez dakit, nire etxeko obrak hasi dira eta. Bueno, bai, joan nahi duuuuuuuuuuuuut.

Laister zuekin.
Maite zaituztet.

2008/05/22





Ciao amici!
Come state? io contenta per il mio vicino ritorno. Solo mancano due settimana e... pronto!
Lo dicho....bi aste eskas eta... etxean nago. Orain daukadan sentsazioa, oporretako aurreko lan-astea bezalakoa da, inoiz helkuko ote diren sentsazio berdina. Baino hori gertatzen zaidanean, egutegiari begiratzen diot eta...9 egun baino ez direla gelditzen konturatzen naiz! Juhuuuuuuuu! Hiru hilabete gogorrak izan dira baina azkenean abentura txiki hau bukatzen ari da.
Pasa den asteburuan azken bidaia egin genuen. Igandean Sonia eta biok, Siena eta San Gimignanora joan ginen, biak erdi arokoak eta biak ederrak eta egia esanda, oraindik ez dugu topa gustatu ez zaigun herririk. Goiko argazkiak hangoak dira; ni agertzen naizen hori Sienako ingurukoa eta beste plazatxo zoragarri hori San Gimignanokoa.
Gelditzen den azken asteburu honetan azkenengo erosketak, afariak eta halako gauzak egingo dugu eta hurrengoan....como está cantado que me tomo unos zuritos en condiciones por Bilbo.
Bueno gentuzilla....esandakoa...ea datorren asteburuan baten batek itxaroten nauen pote batzuk hartzeko, ados?
Ci vediamo la prossima settimana!

2008/05/12

Laister, etxean

Hola genteeeeeeeee:

Etxera itzultzeko hiru aste baino ez dira gelditzen eta uste dut hemendik aurrera egunak zenbatzen hasiko naizela. Orain arte, asteak kontatzen nituen baino hilabetearen muga gaindituta, gero eta luzeagoa egiten ari da. Zuek guztiekin eta Euskal Herrian egoteko itzelezko gogoak ditut!!!

Ostiralean, behingoz, etxeko neskekin eta erasmuseko beste “euskaldun” batzuekin atera nintzen buelta bat ematera. Eta haiek kontatuarekin imajinatzen nuen moduan, hemengo gauak ez dauka zer ikusirik Euskal Herriko giroarekin.
Egia esanda, nahiko ondo pasa nuen. Italiako txurrero batzuekin egon ginen kalean zeozer hartzen eta haien kontura barre egiten, eta gutxienez, italieraz hitz egiteko aukera lasaia izan genuen. Baina...hau la ostia da, aqui no descansa ni el apuntador! No dejan pasar ni una oportunidad! Jende guztia “al pille” ibiltzen da eta egia esanda, pixka bat nekagarria egiten da.
Ai Ama! Zelako gogoak ditut Somera eta Bilbitik pote batzuk hartzeko! Horregatik, apuntatu agendan eta gogoratu maiatzaren 31an gaueko 11etan bueltatzen naizela eta espero dut baten batek ni itxarotea pote bat hartzeko, ados?

Bestaldetik, lanarekin pixka bat agobiatuta. Ez, ez, eskolan oso ondo nago baina hau bukatzen ari denez, memoriak bukatu behar ditugu. Memoria bat hemengo tutoreari maiatzaren 22an entregatu behar diogu eta bestea, itzultzen garen hurrengo astean. Gainera, aste horretan Mikel ikustera joango naiz eta ostegun horretan NIRE URTEBETETZEA IZANGO DA. Horregatik, joan baino lehenago bukatu nahi dut eta gogo handirik ez daukadanez, ba...hori, pixka bat agobiatuta. Baina...tira, beste batzuk oraindik egiten ez dira hasi eta horrekin kontzolatuko naiz.

A! Sorpresa bat daukat. Piercing-a egin dut sudurrean. Azpalditik neukan buruan, eta lehengo egunean topa genuen pistolarekin jartzen zuten txiringota bat eta...en alegre comandilla, etxe hiruk jarri dugu. Oso guapa nago (que lo sepais) eta orain egunero nabil zainketa berezi hoiekin. Lo que me faltaba! Volver a Bilbo con la nariz como un patata!

Bueno, gaur alper-alper eginda nago eta ez daukat askorik idazteko gogorik, badakizue... astelehen santua. A! Bukatu baino lehen, bi kontu:
1-Amaitari eskerrak eman behar dizkiot txatean kontatzen dizkidan kotileoengatik...que me mantienen viva! Je, je.
2-Bihar nire amatxuren urtebetetzea da, beraz, ZORIONAK AMATXU!

Musutxu asko a tutti quanti!

2008/05/06

Oraingoan berri onak daude

Hola majos/as:
Zer berri Euskal Herritik? Hemendik aldaketak egon dira. Atzo lehenengo eguna eskola berrira joan nintzena eta egia esanda, itxura ona hartu diot, ez bestean moduan; andereñoak oso majak (kroasanak eta guztiz ematen dizkidate gozaltzeko), askoz ume gutxiago eta lekua oso ondo antolatuta (txokoak, altzairuak, materiala,...) Zentroak La Tartaruga du izena eta Firenze ondoko herrixka batean dago (Ugnano), bizikletaz ordu erdi baina pixka bat gehiago emanda. Bai, sinistu, sinistu! Azkenean bizikletaz joaten animatu naiz eta....ni tan mal!
Zentroa ez da betiko haurreskola, hemen “centro de gioco” deitzen diote eta horren plantamendua da umeak goiza pasatzea beste umeekin batera. Baina beste aldetik, ume, familia eta anderenoen arteko harremana oso familiarra da. Bihar, adibidez, suhiltzaileengana joango gara bisita bat egitera. Kurioso izango da, zentro honetan adina guztietako umeak (18-36 hilabetekoak) batera daudelako eta halako txango bat mortala izan daiteke.
Gainera, eskola "normala" ez denez,umeek ez dute hantxe bazkaltzen horregatik, ezin izango dut han bazkaldu eta oraindik ez dakit zelan antolatuko dudan bazkaria.
Bueno ba....hori, uste dudala gelditzen zaidan azken hilabetea askoz trankilago pasatuko dudala, bizikletarekin kirol pixka bat egin eta ea zeozer ikasten dudan asmoarekin.
Gainera, Mikelekin egon ondoren pilak kargatuta etorri naiz Firenzera eta bueltarako itzelezko ilusioekin. Aurreko bisek balio zuten elkarren egoera ezagutzeko eta oraingo honek, bion artean pixka bat lasaiago hitz egin eta aurrera begiratzeko.
Horregatik, berriro ere, bidai hau egiten lagundu diguzuen guzti-guztioi MILA ESKER bion partez.
Bueno guapas/os, hurrengora arte, musu pilo bat.

2008/04/28

Habemus Papam




Hola genteeeee:
Bai azkenean Erroman egon gara eta benetan, ederra. Bidaia pixka bat luzea (tren merkean 3 ordu eta erdi) eta hainbeste buelta emanda guztiz nekatuta itzuli ginen etxera, baina hala eta guztiz ere merezi egin du hara joateak. Gainera, txango hau Erasmuseko beste euskaldunekin bat (guztira 12) egin dugu eta giro gehiago egon da.
Argazkietan ikusten duzuenez Koliseo eta Fontana di Trevin egon ginez, baina horiez gain Erromatar Foroa, Kostantinoren Arkua, Venezia Plaza, S.Pietro Plaza, Errepublikaren Plaza, Popolo-ren Plaza, Espainako Plaza (que raro!), Navona Plaza eta hainbeste leku batzuetan egon ginen. Leku batzuk gelditu dira ikusteke baina bi egunetan leku nahikotxo ezagutu ditugu. Gainera itzelezko eguraldia egin zuen eta oraingoan tranparik egin gabe, kolore pixka bat lortu dut.
Argazkiak nahiko tipikoak dira eta egia esanda, ni ez nago batere guapa (ilea luzatzen hasia zait eta parezco el leon de la Metro, a ver quien se atreve a cortarse el pelo por aqui!): bata, Mikelek ikusteko hainbeste gogo zituen Koliseoan ateratakoa da (beste batean izango da, zihur), zer esan, ba.....izugarria, eta bestea Fontana de Trevin. Hau jendez beteta zegoen eta ia-ia txanpona botatzeko txanda itxaron behar zenuen, baina azkenean....lortu nuen. Bi txanpon bota nituen eta bi desio eskatu ere, ea biak betetzen diren.
Atzo deskantsurako eguna izan zen, Firenzeko erdigunetik erosketaren bat egin, paseo bat, etxera bazkaltzera eta zikin nituen arropa guztiak garbitu eta gero (garbigailurik ez dugu eta eskuz garbitzen ditugu), firenzetarrek adikor utzitako bizikletak hartu eta niretzako topa duten eskola berriaren bila joan ginen. Bai, bai! Azkenean ostegunean azken orduan tutoreak deitu eta leku bat zegoela esan zidan. Eskola irakasleen kooperatiba bat da eta Firenzeko komunak kontrolpean dago. Pega bakarra dauka, a tomar por sako dagoela (3 autobus desberdin hartu behar dira hara heltzeko) baina hala eta guztiz ere, interneten begiratu eta oso itxura ona daukanez, animatu naiz eta hara joango naiz datorren astelehenetik aurrera. Horregatik, bizikletak hartu genituen eta saitu ginen lekua topatzen baina ibili eta ibili ostean, bakarrik ikusi genuen Firenze bukatzen zenaren kartel bat. Estamos nosotras como para ir de serpas!
Gero, berriro saituko gara internetetik ateratako mapa on bat lortu ondoren. Nire plana bizikletaz joan edo gutxienez pixka bat hurbiltzea da bestela oso goiz joan behar izango naiz. Hango ordutegia goizeko 8etatik eguerdiko 1era da eta autobusak hartuta, goizeko 6:45etan edo atera behar izango nuen etxetik eta bizikletarekin nahiko beranduago. Beraz, nahiz eta Firenzeko Iban Mayo ez izan, uste dut azkenean bizikletaz joaten animatu behar izango naizela.
Bueno, ba...gaur hori guztia neukan zuei kontatzeko. Azkenean ez dira hain berri txarrak eta kontuan harturik, Mikel hiru egun barru ikusiko dudala ba...nahiko pozik nago. Ez da batere gutxi!

Musu handi pilo bat han aurrean zaudeten guztioi (nahiz eta idazten asko ez animatu).

2008/04/24

Ciao, ciao a tutti quanti, sono felice con voi...

Goiko tituloa pixka bat ridukulo izan daiteke, baina umeekin kantatzen dugun abesti baten letra baino ez da. Trankil egon, hemengo giro enpagutsua ez zait gehiegi itsatsi.
Azpalditik ez nuen ezer idatzi eta datorren astelehenera arte ez naizenez konektatuko, pentsa dot gaur zeozer idaztea, beraz hona hemen apunte batzuk:
-Esan didate goiko argazkian oso kolore ona daukadala eta itzelezko itxura daukadala baina...tranpa dauka. Kontua da flasarekin begi gorriak nituela eta argazkia konpondu behar izan nuenez....zergaitik ez kolorea bera ez aldatu. Ba hori, aldizkarietan bezalako tranpa egin dudala.
-Ostiralean Italiako "Liberazione" Eguna da eta horregaitik zubia daukagu eskolan, horregaitik Romara joatea erabaki dugu eta bihar, goizeko 7etan hara joaten den hiru ordu ta erdiko trena hartu eta turismo pixka bat egitera. Gau bat emango dugu bertan topa dugun alberge merke baten eta larunbatean arratsaldean, buelta. Argazkiren bat jarriko dut blogean datorren astean, ados?
-Eskolaren kontuarekin jadanik ez dakit zer kontatu. Orain dela hamar bat egun esan ziguten eskola publikoetan ez zegoela lekurik eta beste pribatu batera joateko, erabaki genuen bertan jarraitzea. Egia esanda, hango anderenoekin askoz hobeto gaude eta ezer ez ikasi, behintzat harremana normalizatu egin da. Baina atzo gauean hemengo tutorearen mesu bat heldu zitzaidan gaur bulegotik pasatzeko esanez, antzadanez leku bat topa du eta....ez dakit. Hau bukatzen dudanean joan behar gara ea zer esaten digun. Kontua da hiruk eskatu dugula aldaketa eta leku bakarra omen dago. Horregaitik, jadanik ez dakit zer kontatu. Agian, idazten dudan hurrengoan beste eskola baten egongo naiz. Ea zeozer ikasten dugun behingoz.
-Batzuek jakingo duzue datorren zubian, maiatzaren lehengoarenean, Madrilera noala Mikeltxorekin egotera. Nik badakit noiz joango naizen eta noiz bueltatu, baina gestio guztiak Ioritzek (nire loba berria, ja,ja) egin du eta uste dut atzetik familia eta lagun batzuk egon direla. Beraz, zuek guztioi eskerrik asko bidali nahi dizkizuet. Ezin duzue imajinatu biontzako ze nolako garrantzia daukan bisita egin ahal izateak eta bisita berak ze nolako indarrak ematen dizkigun aurrera jarraitzeko. Beraz, esandakoa, mila esker guztioi. Ay! Que me emociono!

Bueno jente, io debo guardare in internet il viaggo a Roma e mi rimane poco tempo di connessione. Per quel motivo, vi invierò ma notizie un altro giorno.
Senza ma, un saluto a tutti e vi sento la mancanza.
Fino a presto

2008/04/14

Finalmente noi siamo state in Arezzo



Finalmente non siamo state en Siena come abbiamo pensato. Siamo andate a Pistoia e Arezzo. In Pistoia abbiamo visto el mercatino e io ho comprato una maglietta molto bella. Domenica, siamo andato a Arezzo, la città dove se e fatto el film "La vita è bella".

Kontua da eguraldi eskasa egiten zuenez, ez ginela Siena joan hasieran pentsa genuen moduan eta Pistoia eta Arezzon egon ginen. Ez dakit zeozer ulertu duzuen baina Arezzo "La vida es bella" filma grabatu zuten eta argazkian agertzen den plaza hori pelikulan agertzen zen. Cuando el prota baja una cuesta en bici y se lleva por delante a la chica que finalmente sera su mujer..."Buenos dias, princesa!"
Oso polita eta oso lasaia era berean.
Ikusten duzuenez hizkuntzarekin moldatzen gara, ez dugu asko aurreratu (egun osoan batera gaudelako) baina gutxinaka-gutxinaka zeozer ikasten ari gara. Ulertu jadanik, ia-ia dana baina hitz egin....ez hainbeste.

Bueno, que luego me decis que menudas txapas que arreo. Momentuz, eskolako aldaketaz ez dakigu ezer. Aldatu egingo dugu baina agian, aste bete barru. Ea behintzat horretan aterrizatzeko nahiko denbora ematen digun.

Esandakoa, gaurkoz finito. Bakarrik esatea, zuen falta daukadala; lagunak, familia, Euskal Herria, Nagi eta zelan ez....Mikeltxo.
Musu handi bana.

2008/04/10

Ia sorte apurra daukagun!

Hona hemen, eskola aldaketaren azkenengo berriak:
Momentuz Kinder-Karten eskola berdinean jarraitzen dugu. Hemengo eta Bilboko arduradunen artean kristolako rifi-rafeak egon eta gero, ematen du hemengoak amore eman duela eta azkenean mugituko gaituztela. Baina noiz? Hori da ez dakiguna.
Kontua da, hemengo tutorea ez zegoela ados guk ematen genuen iritziarekin eta Bilbokoari leporatzen zion, bera ez zela inor beste herri batean zelan lan egiten den kritikatzeko. Bitartean, eskolako zuzendariarekin bilera bat izan genuen eta asilo nidin(hau da 1-3 urte)daramaten metodologiarekin ez geundela ados esan genuenez, bera ere haserretu egin da gurekin.
Vamos, todo um desproposito!
Pero en fin, orain klaseetako anderenoak pixka bat erlajatu dira eta gutxienez, aspektu horretan gu ere lasaigo gaude. Gutxienez, orain hitz egiten naute! Je, je.
Panorama ikusita, eskola publiko batera joatea eskatu dugu eta esaten digute, horretarako 15 egun edo itxaron behar izango ditugula. Beste ikastetxe pribatu batean lekua topa digute baina hau ikusita, ez gara eskola pribatuekin fidatzen eta erabaki dugu pixka bat itxarotea. Ez dakigu erabakia ona edo txarra izango den baina leku berrira heldu arte ez dugu jakingo, beraz,...a esperar toca.
Bitartean, nos lo intentamos tomar con filosofia.
Asteburu honetan Pistoia eta Sienara joateko asmoa daukagu. Ea eguraldiak laguntzen duen, ze azkenengo astean...nahiko eskasa izan da.
Bueno, majetes, asteburua eta gero...argazki eta berri gehiago!
Musus en los morros a tod@s.

2008/04/03

Hau ez da espero genuena!

Bueno, hona hemen eskolaren inguruko iritziak.
Joan ginenetik, ez dakit zergaitik, baina egia esanda susmo txarrak nituen. Bilbon geundenean esan ziguten itzelezko ikastetxera joango ginela, oso leku onean, itzelezko istalazioak, musika tailerrak,ea. Baina joan garenean ez dugu hori ikusi.
Nahiko penatuta nago. Nire kasuan, hona etortzeko arrazoi bakarra, teorian EHko oso leku gutxitan egiten dena ikusteko eta ikateko zen asmoa; umeekiko errespetuzko jarrerak, beste metodologia motak, programazio esberdinak, umeekin lan egiteko era desberdinak...Teorian horretan Italia herri punteroa da eta nahiz eta gogo handirik ez izan, hori izan zen hona etortzeko arrazoi nagusiena.
Baina daramagun hilabete honetan ikusi duguna ez da hori izan, adibide moduan hona hemen ikusitako batzuk; umeei pardela zutik aldatzen zaie, bakarrik aldatzen zaie aldaketa orduan, ez dago inolako afektibitasunik, plastikozko plater eta kubiertoak (bakarri goilarak) erabiltzen dituzte, ez dute inolako ekintzarik egiten, gurasoek pentsatzen dutena baino ez zaie inporta, betiko fitxak baino ez dituzte egiten eta abar luze bat.
Gainera, hemengo andereno batzuk ez daude oso gustora gurekin, egia esanda batzutan emoten du molestatzen diegula eta hori, egunerokotasunean nabaritzen da; ez dira asko saiatzen gurekin hitz egiten, ni egunero bidaltzen naute nagusien klaseetara beste lan batzuk egiteko, ez digute erakutsi ze-nolako funtzionamentua daramaten eskolan, haiek egin nahi ez duten lana ematen digute guri,ea...
Horregaitik, Bilboko tutorearekin hitz egin dugu eta gaur erantzun digu, bere partetik saiakera guztiak egingo dituela eskola aldatzeko, kasu honetan, publiko batera joan ahal izateko.
Orain arte ez dizuet ezer komentatu nahi hizkuntz-mugaren arazoa izango ez ote zenaren zalantza neukalako. Baina nahiko denbora pasa da eta azkenean, kejatu behar izan gara hau konpondu ahal izateko.
Bestaldetik, dana ondo. Korrika egiten hasi naiz(Para no desentonar de Mikeltxo) eta gaur minez josita nago. Kontua da egun hauetan eguraldi ona hasi dela eta animatu egin naiz. Ikusiko dut zenbat denboran irauten zaidan sukarra.
A! Eta berriro Mikeltxo ikustera joango naiz Maiatzaren 1ean. Gainera Karmeloren familiarekin batera izango dugunez, erabaki dugu guztion artean Internazionala kantatuko dugula. Que letxes!
Oraingoan, bidaia Madrilera zuzen egingo dut, horregaitik ez dut inor ikusi ahal izango, baina bueno, gutxi falta da nire bueltarako eta ordurako uda hasiko denez, zihur elkarrekin egon ahal izango garela.
Besterik gabe, musu handi bat han zaudeten guztioi.

2008/03/31

Hau bai mutil katxarroa!



Aupa Koadrila!

Hona hemen Italiako mutilik ederrena edo behintzat, hori esaten dute hemendik. Antzadanez, Migel Angelo enperratuta zegoen gorputz edertasunarekin eta horregaitik egin zuen Firenzen ezagunena den eskultura eder hau. Benetan ederra eta handia! Baina egia esanda, Euskal Herriko mutilak ez dira hura baino gutxiago. Jakin dezazuen aurreko astean Mikeltxo ikusi nuenean...se está poniendo como un tigre. Beraz, hemendik aurrera badakizue...Ondarruko Tigri. Je, je.
Bueno, kontua da aste honetan Firenzen Kultur Astea ospatu dutela eta museoak dohainik izan direla. Eta noski, guk aprobetzatu egin dugu aste buru hau museorik garestienak ezagutu ahal izateko; Ufizzitarren Galeria, Ufizzitarren Kapila, Akademiako Galeria, Pitti Jauregia eta abar. Beraz...hainbeste arterekin, egun batzuetarako betekada eta nekea. Hala eta guztiz ere, merezi egin du.
Bidaltzen dizuet Dabiden argazkia ez da oso kalitate onekoa, lapurtutako argazkia baita. Museoetan ez dute uzten argazkirik ateratzen, baina museoetako irteera guztietan dendatxo bat daukazu nahi duzun guztia erosi ahal izateko, hori bai. Horregaitik flasik gabe eta erdi izkutuan atera behar izan genuen. Baina tira, adibide moduan, ez dago txarto.
Asteburua bukatzeko Boboliko Lorategian egon ginen atzo arratsaldean, eta behintzat, eguraldi ederra egiten zuenez, pixka bat denkantzatu ahal izan genuen. Ikusten duzuenez, ni irakurtzeko baliatu nintzen atseden honetaz. Primeran!

Bueno majos y majas , argazkiak eskatzen dituztenentzako dosia beteta.....eta ikusten duzuenez...io sono bellisima.

Hurrengora arte eta musu handi bana.

2008/03/26

Dopo una settimana , un'altra volta da Firenze

Hola gente:
Berriro Firenzetik idazten dizuet. Pasa den asteazkenean, Florenzetik atera nintzenetik buelta-bueltaka ibili naiz Italia eta Espainiatik. Egun hauetan eman ditudan bueltak eta hartu behar izan ditudan garraioak kontuan harturik, oraindik galdu ez banaiz, uste dut laister hasiko naizela Igorri konpetentzia egiten. Ke tiemble Banoa! Je,je.
Baina egia esanda, merezi egin du.
Mikeltxorekin arratsalde osoa eman nuen astelehenean eta horrek bion pilak kargatzeko balio izan du. Beraz, horretan lagundu egin diguzuen guztioi......Mila esker.
Bestaldetik, gaur hasi gara eskolako praktikekin eta oraindik egun gutxitan egon garelez, ez dut aurreratu nahi eta horren iritzia pixka bat aurreragorako utziko dut.
Bueno koadrila. Ea zuen berriak ere jasotzen ditudan, lo del turismo sexual y esas cosas.
Besterik gabe, musu handi bat.

2008/03/17

badago bai okertuta






Azkenean larunbatean joan ginen Pisara. Ostegunean pisukide pare batek parranda egin zuen eta gero goizean......"Hoy, no me puedo levantar...." kanta abesten genien.
Oso polita da eta Firenze baino askoz trankilagoa. Egia esanda, Bilbo ere Firenzerekin konparata....parece que estas en las nubes.
Firenze ederra, oso, baina ikaragarria da bizi den estresa. Erdigunearen kale guztiak jendez beteta, kotxez beteta, espaloiak zera baino txikiagoak, motorrak, bizikletak, kea....Horregaitik, Pisako bisita relax bat izan zen. Neke-neke eginda etorri ginen baina benetan, ederra.

2008/03/13

Zer pasatzen da EH-an? Jende guztia eskapatzen?

Hau mortala da! Ni urrunetik, hobeto esanda, oso urrunetik bueltan etorriko naiz eta ez dut inor topato. Baina ze-nolako lagunak ditut nik, ba! Batzuk Marokora, beste batzuk Arjelira eta neu.......A la capital del reino.......De que reino???????? De ese puto pais que tenemos ahí pegado.
Baina ez pentsa enbidiarik ematen didazuenik, ez horixe! Nireak luzeagoak izango dira, bai, bai....badakit lan pixka bat ere egin behar izango dudala baina, aste honetan jakin dugu egunean 5 bost ordutako praktikak izango direla eta egia esanda, ez da hainbesterako izango.

Amaita: al loro esaten duzunarekin, blogak publikoak dira eta....eso del turismo sexual, como que suena un poco mal. A ver si te abren un expediente....Goraintziak Aitor eta Teresitari. Denbora gehiagorekin abisatuz gero, Chefchaueneko Gernika ostalean gela hartu ahal izango zenuten baina horrela...ez dakit. Hala eta guztiz ere, bilatu telefonoa interneten eta deitu badaezpada. Merezi du, benetan.

Karmen: Como que si no tienes cuenta para meterte en mi blog? Bakarrik, nik idatzitakoa eta gero, "Commenti" jartzen duen tokian sartu eta eskuinean agertzen lauki horretan idatzi behar duzu. Gero laukiaren beheko partean jartzen duen "...il tuo comento"ri saka, eta listo. Ez duzu besterik egin behar. Esto de la tesnologia......

Lagun ondarrutarrei: (Sentitzen dut baina batueraz egingo dut)Egun hauetan buelta bueltaka euki dut Igor gixajoa bidaia hartzeko. Eta azkenean...lortu ere bai. Mila alditan esan diot zuek guztioi eskerrak emateko baina, gaurkoa ere horretarako aprobetzatu nahi dut. Ez dakizue ze nolako pozik gauden, Mikel eta biok, azkenean batera egon ahal izango dugulako. Gainera, ez dakit zenbat paper beteta Mikelek lortu egin ditu 2 bisabis egun berdinerako, bata goizean eta bestea arratsaldean. Beraz, esandakoa, mila esker bion partez. Itzelezko oparia egin diguzue.

Bueno, majos y majas (que diría aquel), gaurkoz bukatu egin dut. Hemen ditut lagunak noiz bukatuko dudan esperoan buelta bat emoteko (behingoz eguzkia agertu da Firenzen). Bihar libre daukagu (italianerazko klaseak bukatu ditugu eta astelehenera arte ez ditugu praktikak hasiko) eta eguraldi ona aprobetzatzeko, uste dut Pisara joango garela. Ea egia den hain okertuta dagoela torre famatu hori.

Musu bat guztiei.

2008/03/12





Hona hemen, Fiorenzeko bi argazki xume. Bata, pasa den asteburukoa. Gauez atera ginen buelta bat emotera, eta plaza baten halako irudi polita topa genuen. Bestea egunez aterata da. Kale batean pintore batzuk topa genituen protestan, Fiorenzeko komunak itzelezko inpostuen ordainketa egin behar dutelako kalean pintatzeko.
Haien sinadura-orrian sinatu eta noski, euskaldunon hizkuntzan ere eskerrak emoteko lagundu genien.

2008/03/07

HAUEK DIRA NIRE ETXEKO LAGUNAK

Kaixo koadrila:
Pixka bat kostatu egin zait baina azkenean lortu dut argazki bat sartzea. Hemengo lokutorio batetik idazten dizuet, morito baten txiringitoan, eta egia esanda ez du nahi beste ondo funtzionatzen.
Beheko argazkian agertzen diren neskak nire pisukideak dira: Itzal (Mikelen ikastolako ikasle bat), Sonia, Goizane eta Isa. Haiekin primeran, pilo bat zaintzen dugu elkar eta ni behintzat oso zainduta sentitzen naiz.
Ez daukagunez telebistarik, ez sofarik ez ezer ere ez, gauetan itzelezko solasaldiak eta barreak egiten ditugu. Uste dut, Italiako abentura hau niretzako terapia ona izango dela.
Oraindik ez dugu hiria ezagutzeko denbora askorik izan, baina bihar, Martxoaren 8a dela aprobetzatuz, goizetik kalera ateratzeko asmoa daukagu ea goizeko manifa eta zeozer gehiago topatzen dugun. Ea Euskal Herrikoak ere ondo ateratzen diren, nahiz eta dagoen panoramarekin, ez dakit nik.
Atzo,lortu genuen unibertsitarioentzako jantokietako txartela eskuratzea eta gauean haietariko batera (Fiorenze 8 edo badaude) joan ginen afaltzera eta egia esanda, giro majua zegoela ematen zuen. Ondo bazkaldu genuen, pasta pixka bat (noski), barazkiak eta yogurra (oso osasuntsua dana) eta 2.10 euro baino ez genuen ordaindu. Ez dago txarto, ezta?
Bestela, oraindik ez du emoten Fiorenze hain garestia denik. Egia da, egin ditugun gastua supermerkatuetan eta "tutti a 0.99"etan izan dela baina, esan digute traguak eta nahiko garestiak direla. Eskerrak, nik oraindik ez daukadala parranda handietarako gogo askorik!
Bueno jende! Ea zeozer berezia egiten dugunean gehiago kontatzeko daukadanik. Bitartean, zaindu eta RESISTETE IN LA LOTTA!

Musu eta besarkada asko.

2008/03/05

Fiorenzera heldu gara

Aupa koadrila:
Jadanik Florenzera heldu gara. Bidaia pixka bat luzea eta barregarria izan zen, batez ere azken hegalaldia, Franfurtetik Florenzera. Hasteko, ordu beteko atzerapenarekin eta abionean sartu baino lehen pixka bat moskeatuta geunden. Sartzeko atean itxaroten ari ginela dana txinoz beteta eta hasieran pentsatu genuen okerreko lekuan geundela baina konfirmatu eta gero, flipatzea baino ez zitzaigun gelditzen. Txarrena,abionera hurbiltzeko autobusa hartu behar izan genuenean hasi zen. Autobusera sartzeko bultzakada eta bata bestearen gainetik eta berdina abionean sartzeko ere. Ematen zuen lekua kenduko zietela baina gero konturatu ginen, zeozer bazekitela. Abioia oso txikia zen eta maletak sartzeko oso leku gutxi zegoen beraz, adi egon ezean, badakizu... niri tokatu zitzaidana: maleta txikia, ordenagailua, txamarrak eta bestelako poltsak oinetan jarri eta ordu eta erdiko bidaia hankak altxatuta joan beharra. Baina tira, barre ere egin genuen.
Etxera goizeko 12etan heldu ginen. Gure etxeko jabea hantxe zegoen gu itxaroten eta egia esanda, nahiko majua da. Nikola du izena eta 50 urte inguruko gizona da. Ez daki erderaz eta hala-nola ulertzen dugu elkar, baina momentuz eskatutakoa eman digu.
Etxea nahiko sinplea da. Bi gela, Luis XV motatako altzairuez hornituta, komuna eta sukalde nahiko majua. Ez daukadu egongelarik, ez sofarik, ez telebistarik baina dagoenarekin ondo moldatuko gara. Somos de buen conformar. Etxean gaudenen artean oso ondo; Amaitaren klona (Goizane), gure madrilena (Sonia), taldeko pertsonaje maju-majua (Itzal), Solokoetxeko laguna (Isa) eta bostok, primeran.
Hurrengo goizean, goiz-goizean jeiki behar izan ginen (7eta). Dutxa hartu, gozaldu eta kalera. 9:30etan italianerazko klasean egon behar ginen eta ez genekielez non zegoen ba... a la aventura. Ondo topa genuen (hori bai, beraldu helduta) eta atzo eta gaur goizean klaseak eta tutoreekin bilerak izan ditugu.
Gero arratsaldean, praktikeentzako elkarrizketa egingo digute eta horren arabera, eskolako talde batean edo bestean egongo gara.
Bueno koadri, hori da momentuz bidaiari buruz kontatu ahal dizuedana. Pixkanaka-pixkanaka egokitzen ari gara eta zeozer ikusteko denbora daukagunean, gehiago kontatuko dizuet.
Amaitu baino lehen, nirekin pixka bat arduratuta egon direnentzat (badakit guztiak izan zaretela), bakarrik esatea ondo nagoela, badaudela momentu batzuk pixka bat gogorrak (adibidez, atzo Mikeltxok deitu zidanean)baina orokorrean askoz hobeto nagoela. Beraz, egon trankil nigatik eta eskerrik asko danarengatik. Gainera, dana ondo badoa, laister ikusiko dugu elkar. Hori hurrengo batean kontatuko dizuet.

2008/02/10

Otsailak 10


Bueno, majos; hau lehenengo saiakera baino ez da eta ez dakit zelan aterako den. Imaginatzen dut gutxigorabehera guztiok jakingo duzuela Florentzia non dagoen, baino badaezpada, aiba irudi txiki hau.