2008/03/31

Hau bai mutil katxarroa!



Aupa Koadrila!

Hona hemen Italiako mutilik ederrena edo behintzat, hori esaten dute hemendik. Antzadanez, Migel Angelo enperratuta zegoen gorputz edertasunarekin eta horregaitik egin zuen Firenzen ezagunena den eskultura eder hau. Benetan ederra eta handia! Baina egia esanda, Euskal Herriko mutilak ez dira hura baino gutxiago. Jakin dezazuen aurreko astean Mikeltxo ikusi nuenean...se está poniendo como un tigre. Beraz, hemendik aurrera badakizue...Ondarruko Tigri. Je, je.
Bueno, kontua da aste honetan Firenzen Kultur Astea ospatu dutela eta museoak dohainik izan direla. Eta noski, guk aprobetzatu egin dugu aste buru hau museorik garestienak ezagutu ahal izateko; Ufizzitarren Galeria, Ufizzitarren Kapila, Akademiako Galeria, Pitti Jauregia eta abar. Beraz...hainbeste arterekin, egun batzuetarako betekada eta nekea. Hala eta guztiz ere, merezi egin du.
Bidaltzen dizuet Dabiden argazkia ez da oso kalitate onekoa, lapurtutako argazkia baita. Museoetan ez dute uzten argazkirik ateratzen, baina museoetako irteera guztietan dendatxo bat daukazu nahi duzun guztia erosi ahal izateko, hori bai. Horregaitik flasik gabe eta erdi izkutuan atera behar izan genuen. Baina tira, adibide moduan, ez dago txarto.
Asteburua bukatzeko Boboliko Lorategian egon ginen atzo arratsaldean, eta behintzat, eguraldi ederra egiten zuenez, pixka bat denkantzatu ahal izan genuen. Ikusten duzuenez, ni irakurtzeko baliatu nintzen atseden honetaz. Primeran!

Bueno majos y majas , argazkiak eskatzen dituztenentzako dosia beteta.....eta ikusten duzuenez...io sono bellisima.

Hurrengora arte eta musu handi bana.

2008/03/26

Dopo una settimana , un'altra volta da Firenze

Hola gente:
Berriro Firenzetik idazten dizuet. Pasa den asteazkenean, Florenzetik atera nintzenetik buelta-bueltaka ibili naiz Italia eta Espainiatik. Egun hauetan eman ditudan bueltak eta hartu behar izan ditudan garraioak kontuan harturik, oraindik galdu ez banaiz, uste dut laister hasiko naizela Igorri konpetentzia egiten. Ke tiemble Banoa! Je,je.
Baina egia esanda, merezi egin du.
Mikeltxorekin arratsalde osoa eman nuen astelehenean eta horrek bion pilak kargatzeko balio izan du. Beraz, horretan lagundu egin diguzuen guztioi......Mila esker.
Bestaldetik, gaur hasi gara eskolako praktikekin eta oraindik egun gutxitan egon garelez, ez dut aurreratu nahi eta horren iritzia pixka bat aurreragorako utziko dut.
Bueno koadrila. Ea zuen berriak ere jasotzen ditudan, lo del turismo sexual y esas cosas.
Besterik gabe, musu handi bat.

2008/03/17

badago bai okertuta






Azkenean larunbatean joan ginen Pisara. Ostegunean pisukide pare batek parranda egin zuen eta gero goizean......"Hoy, no me puedo levantar...." kanta abesten genien.
Oso polita da eta Firenze baino askoz trankilagoa. Egia esanda, Bilbo ere Firenzerekin konparata....parece que estas en las nubes.
Firenze ederra, oso, baina ikaragarria da bizi den estresa. Erdigunearen kale guztiak jendez beteta, kotxez beteta, espaloiak zera baino txikiagoak, motorrak, bizikletak, kea....Horregaitik, Pisako bisita relax bat izan zen. Neke-neke eginda etorri ginen baina benetan, ederra.

2008/03/13

Zer pasatzen da EH-an? Jende guztia eskapatzen?

Hau mortala da! Ni urrunetik, hobeto esanda, oso urrunetik bueltan etorriko naiz eta ez dut inor topato. Baina ze-nolako lagunak ditut nik, ba! Batzuk Marokora, beste batzuk Arjelira eta neu.......A la capital del reino.......De que reino???????? De ese puto pais que tenemos ahí pegado.
Baina ez pentsa enbidiarik ematen didazuenik, ez horixe! Nireak luzeagoak izango dira, bai, bai....badakit lan pixka bat ere egin behar izango dudala baina, aste honetan jakin dugu egunean 5 bost ordutako praktikak izango direla eta egia esanda, ez da hainbesterako izango.

Amaita: al loro esaten duzunarekin, blogak publikoak dira eta....eso del turismo sexual, como que suena un poco mal. A ver si te abren un expediente....Goraintziak Aitor eta Teresitari. Denbora gehiagorekin abisatuz gero, Chefchaueneko Gernika ostalean gela hartu ahal izango zenuten baina horrela...ez dakit. Hala eta guztiz ere, bilatu telefonoa interneten eta deitu badaezpada. Merezi du, benetan.

Karmen: Como que si no tienes cuenta para meterte en mi blog? Bakarrik, nik idatzitakoa eta gero, "Commenti" jartzen duen tokian sartu eta eskuinean agertzen lauki horretan idatzi behar duzu. Gero laukiaren beheko partean jartzen duen "...il tuo comento"ri saka, eta listo. Ez duzu besterik egin behar. Esto de la tesnologia......

Lagun ondarrutarrei: (Sentitzen dut baina batueraz egingo dut)Egun hauetan buelta bueltaka euki dut Igor gixajoa bidaia hartzeko. Eta azkenean...lortu ere bai. Mila alditan esan diot zuek guztioi eskerrak emateko baina, gaurkoa ere horretarako aprobetzatu nahi dut. Ez dakizue ze nolako pozik gauden, Mikel eta biok, azkenean batera egon ahal izango dugulako. Gainera, ez dakit zenbat paper beteta Mikelek lortu egin ditu 2 bisabis egun berdinerako, bata goizean eta bestea arratsaldean. Beraz, esandakoa, mila esker bion partez. Itzelezko oparia egin diguzue.

Bueno, majos y majas (que diría aquel), gaurkoz bukatu egin dut. Hemen ditut lagunak noiz bukatuko dudan esperoan buelta bat emoteko (behingoz eguzkia agertu da Firenzen). Bihar libre daukagu (italianerazko klaseak bukatu ditugu eta astelehenera arte ez ditugu praktikak hasiko) eta eguraldi ona aprobetzatzeko, uste dut Pisara joango garela. Ea egia den hain okertuta dagoela torre famatu hori.

Musu bat guztiei.

2008/03/12





Hona hemen, Fiorenzeko bi argazki xume. Bata, pasa den asteburukoa. Gauez atera ginen buelta bat emotera, eta plaza baten halako irudi polita topa genuen. Bestea egunez aterata da. Kale batean pintore batzuk topa genituen protestan, Fiorenzeko komunak itzelezko inpostuen ordainketa egin behar dutelako kalean pintatzeko.
Haien sinadura-orrian sinatu eta noski, euskaldunon hizkuntzan ere eskerrak emoteko lagundu genien.

2008/03/07

HAUEK DIRA NIRE ETXEKO LAGUNAK

Kaixo koadrila:
Pixka bat kostatu egin zait baina azkenean lortu dut argazki bat sartzea. Hemengo lokutorio batetik idazten dizuet, morito baten txiringitoan, eta egia esanda ez du nahi beste ondo funtzionatzen.
Beheko argazkian agertzen diren neskak nire pisukideak dira: Itzal (Mikelen ikastolako ikasle bat), Sonia, Goizane eta Isa. Haiekin primeran, pilo bat zaintzen dugu elkar eta ni behintzat oso zainduta sentitzen naiz.
Ez daukagunez telebistarik, ez sofarik ez ezer ere ez, gauetan itzelezko solasaldiak eta barreak egiten ditugu. Uste dut, Italiako abentura hau niretzako terapia ona izango dela.
Oraindik ez dugu hiria ezagutzeko denbora askorik izan, baina bihar, Martxoaren 8a dela aprobetzatuz, goizetik kalera ateratzeko asmoa daukagu ea goizeko manifa eta zeozer gehiago topatzen dugun. Ea Euskal Herrikoak ere ondo ateratzen diren, nahiz eta dagoen panoramarekin, ez dakit nik.
Atzo,lortu genuen unibertsitarioentzako jantokietako txartela eskuratzea eta gauean haietariko batera (Fiorenze 8 edo badaude) joan ginen afaltzera eta egia esanda, giro majua zegoela ematen zuen. Ondo bazkaldu genuen, pasta pixka bat (noski), barazkiak eta yogurra (oso osasuntsua dana) eta 2.10 euro baino ez genuen ordaindu. Ez dago txarto, ezta?
Bestela, oraindik ez du emoten Fiorenze hain garestia denik. Egia da, egin ditugun gastua supermerkatuetan eta "tutti a 0.99"etan izan dela baina, esan digute traguak eta nahiko garestiak direla. Eskerrak, nik oraindik ez daukadala parranda handietarako gogo askorik!
Bueno jende! Ea zeozer berezia egiten dugunean gehiago kontatzeko daukadanik. Bitartean, zaindu eta RESISTETE IN LA LOTTA!

Musu eta besarkada asko.

2008/03/05

Fiorenzera heldu gara

Aupa koadrila:
Jadanik Florenzera heldu gara. Bidaia pixka bat luzea eta barregarria izan zen, batez ere azken hegalaldia, Franfurtetik Florenzera. Hasteko, ordu beteko atzerapenarekin eta abionean sartu baino lehen pixka bat moskeatuta geunden. Sartzeko atean itxaroten ari ginela dana txinoz beteta eta hasieran pentsatu genuen okerreko lekuan geundela baina konfirmatu eta gero, flipatzea baino ez zitzaigun gelditzen. Txarrena,abionera hurbiltzeko autobusa hartu behar izan genuenean hasi zen. Autobusera sartzeko bultzakada eta bata bestearen gainetik eta berdina abionean sartzeko ere. Ematen zuen lekua kenduko zietela baina gero konturatu ginen, zeozer bazekitela. Abioia oso txikia zen eta maletak sartzeko oso leku gutxi zegoen beraz, adi egon ezean, badakizu... niri tokatu zitzaidana: maleta txikia, ordenagailua, txamarrak eta bestelako poltsak oinetan jarri eta ordu eta erdiko bidaia hankak altxatuta joan beharra. Baina tira, barre ere egin genuen.
Etxera goizeko 12etan heldu ginen. Gure etxeko jabea hantxe zegoen gu itxaroten eta egia esanda, nahiko majua da. Nikola du izena eta 50 urte inguruko gizona da. Ez daki erderaz eta hala-nola ulertzen dugu elkar, baina momentuz eskatutakoa eman digu.
Etxea nahiko sinplea da. Bi gela, Luis XV motatako altzairuez hornituta, komuna eta sukalde nahiko majua. Ez daukadu egongelarik, ez sofarik, ez telebistarik baina dagoenarekin ondo moldatuko gara. Somos de buen conformar. Etxean gaudenen artean oso ondo; Amaitaren klona (Goizane), gure madrilena (Sonia), taldeko pertsonaje maju-majua (Itzal), Solokoetxeko laguna (Isa) eta bostok, primeran.
Hurrengo goizean, goiz-goizean jeiki behar izan ginen (7eta). Dutxa hartu, gozaldu eta kalera. 9:30etan italianerazko klasean egon behar ginen eta ez genekielez non zegoen ba... a la aventura. Ondo topa genuen (hori bai, beraldu helduta) eta atzo eta gaur goizean klaseak eta tutoreekin bilerak izan ditugu.
Gero arratsaldean, praktikeentzako elkarrizketa egingo digute eta horren arabera, eskolako talde batean edo bestean egongo gara.
Bueno koadri, hori da momentuz bidaiari buruz kontatu ahal dizuedana. Pixkanaka-pixkanaka egokitzen ari gara eta zeozer ikusteko denbora daukagunean, gehiago kontatuko dizuet.
Amaitu baino lehen, nirekin pixka bat arduratuta egon direnentzat (badakit guztiak izan zaretela), bakarrik esatea ondo nagoela, badaudela momentu batzuk pixka bat gogorrak (adibidez, atzo Mikeltxok deitu zidanean)baina orokorrean askoz hobeto nagoela. Beraz, egon trankil nigatik eta eskerrik asko danarengatik. Gainera, dana ondo badoa, laister ikusiko dugu elkar. Hori hurrengo batean kontatuko dizuet.