2008/05/28

Bi egun ta erdi, besterik ez!!



Hona hemen nire "fans"entzako Italiako azken argazkia. Hau, Firenzeko Miguel Angelo Piazzatik ateratakoa da. Firenze inguruan dagoen mendixka bat da eta handik hiri osoa ikus daiteke, Bilboko Artxanda modukoa.

Jadanik, maleta erdi prestatuta eta erosketa gehienak eginda, tutto bene.

Eneeeeeeeeeee, zelako zorabioaaaaaaaaaaa! Etxera joan nahi duuuuuuuuut! Bueno, ez dakit, nire etxeko obrak hasi dira eta. Bueno, bai, joan nahi duuuuuuuuuuuuut.

Laister zuekin.
Maite zaituztet.

2008/05/22





Ciao amici!
Come state? io contenta per il mio vicino ritorno. Solo mancano due settimana e... pronto!
Lo dicho....bi aste eskas eta... etxean nago. Orain daukadan sentsazioa, oporretako aurreko lan-astea bezalakoa da, inoiz helkuko ote diren sentsazio berdina. Baino hori gertatzen zaidanean, egutegiari begiratzen diot eta...9 egun baino ez direla gelditzen konturatzen naiz! Juhuuuuuuuu! Hiru hilabete gogorrak izan dira baina azkenean abentura txiki hau bukatzen ari da.
Pasa den asteburuan azken bidaia egin genuen. Igandean Sonia eta biok, Siena eta San Gimignanora joan ginen, biak erdi arokoak eta biak ederrak eta egia esanda, oraindik ez dugu topa gustatu ez zaigun herririk. Goiko argazkiak hangoak dira; ni agertzen naizen hori Sienako ingurukoa eta beste plazatxo zoragarri hori San Gimignanokoa.
Gelditzen den azken asteburu honetan azkenengo erosketak, afariak eta halako gauzak egingo dugu eta hurrengoan....como está cantado que me tomo unos zuritos en condiciones por Bilbo.
Bueno gentuzilla....esandakoa...ea datorren asteburuan baten batek itxaroten nauen pote batzuk hartzeko, ados?
Ci vediamo la prossima settimana!

2008/05/12

Laister, etxean

Hola genteeeeeeeee:

Etxera itzultzeko hiru aste baino ez dira gelditzen eta uste dut hemendik aurrera egunak zenbatzen hasiko naizela. Orain arte, asteak kontatzen nituen baino hilabetearen muga gaindituta, gero eta luzeagoa egiten ari da. Zuek guztiekin eta Euskal Herrian egoteko itzelezko gogoak ditut!!!

Ostiralean, behingoz, etxeko neskekin eta erasmuseko beste “euskaldun” batzuekin atera nintzen buelta bat ematera. Eta haiek kontatuarekin imajinatzen nuen moduan, hemengo gauak ez dauka zer ikusirik Euskal Herriko giroarekin.
Egia esanda, nahiko ondo pasa nuen. Italiako txurrero batzuekin egon ginen kalean zeozer hartzen eta haien kontura barre egiten, eta gutxienez, italieraz hitz egiteko aukera lasaia izan genuen. Baina...hau la ostia da, aqui no descansa ni el apuntador! No dejan pasar ni una oportunidad! Jende guztia “al pille” ibiltzen da eta egia esanda, pixka bat nekagarria egiten da.
Ai Ama! Zelako gogoak ditut Somera eta Bilbitik pote batzuk hartzeko! Horregatik, apuntatu agendan eta gogoratu maiatzaren 31an gaueko 11etan bueltatzen naizela eta espero dut baten batek ni itxarotea pote bat hartzeko, ados?

Bestaldetik, lanarekin pixka bat agobiatuta. Ez, ez, eskolan oso ondo nago baina hau bukatzen ari denez, memoriak bukatu behar ditugu. Memoria bat hemengo tutoreari maiatzaren 22an entregatu behar diogu eta bestea, itzultzen garen hurrengo astean. Gainera, aste horretan Mikel ikustera joango naiz eta ostegun horretan NIRE URTEBETETZEA IZANGO DA. Horregatik, joan baino lehenago bukatu nahi dut eta gogo handirik ez daukadanez, ba...hori, pixka bat agobiatuta. Baina...tira, beste batzuk oraindik egiten ez dira hasi eta horrekin kontzolatuko naiz.

A! Sorpresa bat daukat. Piercing-a egin dut sudurrean. Azpalditik neukan buruan, eta lehengo egunean topa genuen pistolarekin jartzen zuten txiringota bat eta...en alegre comandilla, etxe hiruk jarri dugu. Oso guapa nago (que lo sepais) eta orain egunero nabil zainketa berezi hoiekin. Lo que me faltaba! Volver a Bilbo con la nariz como un patata!

Bueno, gaur alper-alper eginda nago eta ez daukat askorik idazteko gogorik, badakizue... astelehen santua. A! Bukatu baino lehen, bi kontu:
1-Amaitari eskerrak eman behar dizkiot txatean kontatzen dizkidan kotileoengatik...que me mantienen viva! Je, je.
2-Bihar nire amatxuren urtebetetzea da, beraz, ZORIONAK AMATXU!

Musutxu asko a tutti quanti!

2008/05/06

Oraingoan berri onak daude

Hola majos/as:
Zer berri Euskal Herritik? Hemendik aldaketak egon dira. Atzo lehenengo eguna eskola berrira joan nintzena eta egia esanda, itxura ona hartu diot, ez bestean moduan; andereñoak oso majak (kroasanak eta guztiz ematen dizkidate gozaltzeko), askoz ume gutxiago eta lekua oso ondo antolatuta (txokoak, altzairuak, materiala,...) Zentroak La Tartaruga du izena eta Firenze ondoko herrixka batean dago (Ugnano), bizikletaz ordu erdi baina pixka bat gehiago emanda. Bai, sinistu, sinistu! Azkenean bizikletaz joaten animatu naiz eta....ni tan mal!
Zentroa ez da betiko haurreskola, hemen “centro de gioco” deitzen diote eta horren plantamendua da umeak goiza pasatzea beste umeekin batera. Baina beste aldetik, ume, familia eta anderenoen arteko harremana oso familiarra da. Bihar, adibidez, suhiltzaileengana joango gara bisita bat egitera. Kurioso izango da, zentro honetan adina guztietako umeak (18-36 hilabetekoak) batera daudelako eta halako txango bat mortala izan daiteke.
Gainera, eskola "normala" ez denez,umeek ez dute hantxe bazkaltzen horregatik, ezin izango dut han bazkaldu eta oraindik ez dakit zelan antolatuko dudan bazkaria.
Bueno ba....hori, uste dudala gelditzen zaidan azken hilabetea askoz trankilago pasatuko dudala, bizikletarekin kirol pixka bat egin eta ea zeozer ikasten dudan asmoarekin.
Gainera, Mikelekin egon ondoren pilak kargatuta etorri naiz Firenzera eta bueltarako itzelezko ilusioekin. Aurreko bisek balio zuten elkarren egoera ezagutzeko eta oraingo honek, bion artean pixka bat lasaiago hitz egin eta aurrera begiratzeko.
Horregatik, berriro ere, bidai hau egiten lagundu diguzuen guzti-guztioi MILA ESKER bion partez.
Bueno guapas/os, hurrengora arte, musu pilo bat.

2008/04/28

Habemus Papam




Hola genteeeee:
Bai azkenean Erroman egon gara eta benetan, ederra. Bidaia pixka bat luzea (tren merkean 3 ordu eta erdi) eta hainbeste buelta emanda guztiz nekatuta itzuli ginen etxera, baina hala eta guztiz ere merezi egin du hara joateak. Gainera, txango hau Erasmuseko beste euskaldunekin bat (guztira 12) egin dugu eta giro gehiago egon da.
Argazkietan ikusten duzuenez Koliseo eta Fontana di Trevin egon ginez, baina horiez gain Erromatar Foroa, Kostantinoren Arkua, Venezia Plaza, S.Pietro Plaza, Errepublikaren Plaza, Popolo-ren Plaza, Espainako Plaza (que raro!), Navona Plaza eta hainbeste leku batzuetan egon ginen. Leku batzuk gelditu dira ikusteke baina bi egunetan leku nahikotxo ezagutu ditugu. Gainera itzelezko eguraldia egin zuen eta oraingoan tranparik egin gabe, kolore pixka bat lortu dut.
Argazkiak nahiko tipikoak dira eta egia esanda, ni ez nago batere guapa (ilea luzatzen hasia zait eta parezco el leon de la Metro, a ver quien se atreve a cortarse el pelo por aqui!): bata, Mikelek ikusteko hainbeste gogo zituen Koliseoan ateratakoa da (beste batean izango da, zihur), zer esan, ba.....izugarria, eta bestea Fontana de Trevin. Hau jendez beteta zegoen eta ia-ia txanpona botatzeko txanda itxaron behar zenuen, baina azkenean....lortu nuen. Bi txanpon bota nituen eta bi desio eskatu ere, ea biak betetzen diren.
Atzo deskantsurako eguna izan zen, Firenzeko erdigunetik erosketaren bat egin, paseo bat, etxera bazkaltzera eta zikin nituen arropa guztiak garbitu eta gero (garbigailurik ez dugu eta eskuz garbitzen ditugu), firenzetarrek adikor utzitako bizikletak hartu eta niretzako topa duten eskola berriaren bila joan ginen. Bai, bai! Azkenean ostegunean azken orduan tutoreak deitu eta leku bat zegoela esan zidan. Eskola irakasleen kooperatiba bat da eta Firenzeko komunak kontrolpean dago. Pega bakarra dauka, a tomar por sako dagoela (3 autobus desberdin hartu behar dira hara heltzeko) baina hala eta guztiz ere, interneten begiratu eta oso itxura ona daukanez, animatu naiz eta hara joango naiz datorren astelehenetik aurrera. Horregatik, bizikletak hartu genituen eta saitu ginen lekua topatzen baina ibili eta ibili ostean, bakarrik ikusi genuen Firenze bukatzen zenaren kartel bat. Estamos nosotras como para ir de serpas!
Gero, berriro saituko gara internetetik ateratako mapa on bat lortu ondoren. Nire plana bizikletaz joan edo gutxienez pixka bat hurbiltzea da bestela oso goiz joan behar izango naiz. Hango ordutegia goizeko 8etatik eguerdiko 1era da eta autobusak hartuta, goizeko 6:45etan edo atera behar izango nuen etxetik eta bizikletarekin nahiko beranduago. Beraz, nahiz eta Firenzeko Iban Mayo ez izan, uste dut azkenean bizikletaz joaten animatu behar izango naizela.
Bueno, ba...gaur hori guztia neukan zuei kontatzeko. Azkenean ez dira hain berri txarrak eta kontuan harturik, Mikel hiru egun barru ikusiko dudala ba...nahiko pozik nago. Ez da batere gutxi!

Musu handi pilo bat han aurrean zaudeten guztioi (nahiz eta idazten asko ez animatu).

2008/04/24

Ciao, ciao a tutti quanti, sono felice con voi...

Goiko tituloa pixka bat ridukulo izan daiteke, baina umeekin kantatzen dugun abesti baten letra baino ez da. Trankil egon, hemengo giro enpagutsua ez zait gehiegi itsatsi.
Azpalditik ez nuen ezer idatzi eta datorren astelehenera arte ez naizenez konektatuko, pentsa dot gaur zeozer idaztea, beraz hona hemen apunte batzuk:
-Esan didate goiko argazkian oso kolore ona daukadala eta itzelezko itxura daukadala baina...tranpa dauka. Kontua da flasarekin begi gorriak nituela eta argazkia konpondu behar izan nuenez....zergaitik ez kolorea bera ez aldatu. Ba hori, aldizkarietan bezalako tranpa egin dudala.
-Ostiralean Italiako "Liberazione" Eguna da eta horregaitik zubia daukagu eskolan, horregaitik Romara joatea erabaki dugu eta bihar, goizeko 7etan hara joaten den hiru ordu ta erdiko trena hartu eta turismo pixka bat egitera. Gau bat emango dugu bertan topa dugun alberge merke baten eta larunbatean arratsaldean, buelta. Argazkiren bat jarriko dut blogean datorren astean, ados?
-Eskolaren kontuarekin jadanik ez dakit zer kontatu. Orain dela hamar bat egun esan ziguten eskola publikoetan ez zegoela lekurik eta beste pribatu batera joateko, erabaki genuen bertan jarraitzea. Egia esanda, hango anderenoekin askoz hobeto gaude eta ezer ez ikasi, behintzat harremana normalizatu egin da. Baina atzo gauean hemengo tutorearen mesu bat heldu zitzaidan gaur bulegotik pasatzeko esanez, antzadanez leku bat topa du eta....ez dakit. Hau bukatzen dudanean joan behar gara ea zer esaten digun. Kontua da hiruk eskatu dugula aldaketa eta leku bakarra omen dago. Horregaitik, jadanik ez dakit zer kontatu. Agian, idazten dudan hurrengoan beste eskola baten egongo naiz. Ea zeozer ikasten dugun behingoz.
-Batzuek jakingo duzue datorren zubian, maiatzaren lehengoarenean, Madrilera noala Mikeltxorekin egotera. Nik badakit noiz joango naizen eta noiz bueltatu, baina gestio guztiak Ioritzek (nire loba berria, ja,ja) egin du eta uste dut atzetik familia eta lagun batzuk egon direla. Beraz, zuek guztioi eskerrik asko bidali nahi dizkizuet. Ezin duzue imajinatu biontzako ze nolako garrantzia daukan bisita egin ahal izateak eta bisita berak ze nolako indarrak ematen dizkigun aurrera jarraitzeko. Beraz, esandakoa, mila esker guztioi. Ay! Que me emociono!

Bueno jente, io debo guardare in internet il viaggo a Roma e mi rimane poco tempo di connessione. Per quel motivo, vi invierò ma notizie un altro giorno.
Senza ma, un saluto a tutti e vi sento la mancanza.
Fino a presto

2008/04/14

Finalmente noi siamo state in Arezzo



Finalmente non siamo state en Siena come abbiamo pensato. Siamo andate a Pistoia e Arezzo. In Pistoia abbiamo visto el mercatino e io ho comprato una maglietta molto bella. Domenica, siamo andato a Arezzo, la città dove se e fatto el film "La vita è bella".

Kontua da eguraldi eskasa egiten zuenez, ez ginela Siena joan hasieran pentsa genuen moduan eta Pistoia eta Arezzon egon ginen. Ez dakit zeozer ulertu duzuen baina Arezzo "La vida es bella" filma grabatu zuten eta argazkian agertzen den plaza hori pelikulan agertzen zen. Cuando el prota baja una cuesta en bici y se lleva por delante a la chica que finalmente sera su mujer..."Buenos dias, princesa!"
Oso polita eta oso lasaia era berean.
Ikusten duzuenez hizkuntzarekin moldatzen gara, ez dugu asko aurreratu (egun osoan batera gaudelako) baina gutxinaka-gutxinaka zeozer ikasten ari gara. Ulertu jadanik, ia-ia dana baina hitz egin....ez hainbeste.

Bueno, que luego me decis que menudas txapas que arreo. Momentuz, eskolako aldaketaz ez dakigu ezer. Aldatu egingo dugu baina agian, aste bete barru. Ea behintzat horretan aterrizatzeko nahiko denbora ematen digun.

Esandakoa, gaurkoz finito. Bakarrik esatea, zuen falta daukadala; lagunak, familia, Euskal Herria, Nagi eta zelan ez....Mikeltxo.
Musu handi bana.